vrijdag 12 juli 2019




A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

REGISTER
A

ANOUK MASTENBROEK EN ALPHONS TER AVEST OVER MIR PROJECT



Afbeelding 1 Future City Festival Arnhem 2012.

Categorie: interview/Onderwerp: MIR PROJECT /Auteur: Peter Nijenhuis/Datum gesprek: 3 juli 2019

MIR is een mobiele, interdisciplinaire werk- en expositieruimte die sinds 2010 langs braakliggende terreinen en randgebieden door Nederland reist. MIR kan worden opgeborgen en van plaats naar plaats worden vervoerd in een container. Een eigen windkrachtinstallatie zorgt voor stroom. MIR wordt praktisch en inhoudelijk gedragen door een collectief. De organisatorische krachten achter dat collectief zijn de beeldende kunstenaars Anouk Mastenbroek (Groningen, 1990) en Alphons ter Avest (Hengelo Overijssel, 1960). Wat waren de ervaringen van de afgelopen jaren en wat staat er op het programma voor 2019 en 2020?

Hoe kwam het MIR-paviljoen tot stand?
ALPHONS TER AVEST: In 2008 had ik samen met een aantal Arnhemse kunstenaars een atelier in een oude school in de wijk Presikhaaf. De school zou worden afgebroken om plaats te maken voor nieuwbouw. We konden verkassen naar een volgend leegstaand pand dat op den duur ook weer zou worden afgebroken enzovoorts, enzovoorts, maar we vroegen ons af of er voor het eeuwige atelierprobleem niet wat anders was te bedenken. Moest je om te beginnen per se vasthouden aan het idee van een eigen kunstenaarsatelier? Kon je als kunstenaar niet gaan samenwerken met anderen uit de hoek van het bedrijfsleven, het wetenschappelijk onderzoek en het onderwijs? Ten slotte worden er in die sectoren ook experimenten gedaan, proefopstellingen gemaakt en worden de resultaten daarvan gedeeld door middel van presentaties. De behoefte aan werk- en experimenteerruimtes die je naar behoefte kunt uitbreiden, inkrimpen of anderszins kunt aanpassen, bestaat niet alleen bij kunstenaars. De denkbare voordelen van samenwerking zijn legio. Als een bouwbedrijf een proefmuur bouwt, om u eens een heel simpel voorbeeld te geven, waarom zou een kunstenaar die dan niet kunnen gebruiken als projectiewand? Uit dat soort overwegingen kwam het plan voort om op een braakliggend terrein in het landschapspark Lingezegen aan de provinciale weg A325 tussen Arnhem en Nijmegen een symbiotische nederzetting te stichten, een vrijplaats waar het hele veld dat betrokken is bij wetenschap, techniek en kunst aan de slag zou kunnen gaan. Voor ons als kunstenaars had dat plan trouwens ook een ander aantrekkelijk aspect. Door aan te knopen bij niet-artistieke processen, zou het de kunst en ons als kunstenaars buiten onze eigen, hoe dan ook beperkte kring brengen.






 


 






 Afbeeldingen 2 t/m 10: 2 Cobercoterrein Arnhem 2018. 3 Go Short Festival Nijmegen 2018. 4 De Nieuwe Stad Amersfoort 2018. 5 Future City Festival Arnhem 2012. 6 Brachensiedlung Duisburg 2010. 7 idem. 8 idem. 9 idem. 10. Brachensiedlung Arnhem 2010.